İSTANBUL
Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale
Ve kavuşmuş rüzgar onda, onda misale.
İstanbul benim canım;
Vatanım da vatanım...
İstanbul, İstanbul...
Ana gibi yar olmaz,
İstanbul gibi diyar;
Güleni şöyle dursun,
Ağlayanı bahtiyar...
Gecesi sünbül kokan
Türkçesi bülbül kokan
İstanbul… İstanbul…
Necip Fazıl Kısakürek
17/12/2008 | Kategori:
Alıntı Eserler
|
Yorum Yapanlar (9) |
Sende Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Yazı | : | Sonraki Yazı


