İÇİNDEN TAŞINMAYA KARAR VERMİŞTİM
"İçinden taşınmaya karar vermiştim .
Ama yokluğunda bu kadar sancılı olmamalı yaşamak "
*** *** ***
Açılan derin sondaj çukurlarına ,
Sığmıyorsa kalbimde ki boşluk
Ve hiçbir nöbet ,
Sensizlik nöbetleri kadar vurmadıysa can evimden ,
Namluya verilmiş bir kurşun gibi ,
Canımı yakıyorsa kalemimden çıkıp ,
Satırlarda yüreğimi nişan alan kelimeler ,
Haksızlığa teslim olmuş muhbir gözlerim ,
Konuşamıyorsa kekeme bakışlarımda .
Biz diyerek başlayamadığımız cümlelerde çoğullaşamamış ,
Yokluğumda yetim kalmış ellerinle ,iç kanamalarımdan sar beni .
Bas en onulmaz , onarılmaz sandığımız yaralarımıza .
Gün gelir belki yeniden doğar güneş.
Tek celselik kararlar kadar az yorsun ,
Bu idam bekleyişi gibi tedirgin ,
Parantez içi yollar
-Ki sonu hep kendine çıkıyor cevap arayan bakışlarımızın
Ve bir türlü birbirine bağlanamaz ,başına buyruk cümlelerde ,
Öğrenmeliyiz belkide ,
Ne kadar çok soru sorarsak ,
Aynada ki aksinden başka surete bürünmüş,
O kadar çok anlamlar çıkar karşımıza .
Biliriz ve en kötüsü bilmezden geliriz çoğu kez bildiklerimizi .
Sonunu bilmediğimiz zamanlardan geçerken ,
Yokluğunun ağarttığı sayfalara sık sık adını yazdım ,
Kalemi kağıttan ayırmadan büyük bir özveriyle ...
Biliyoruz bu aşkta son direnişimiz ,
İnan bana ve anla,
24 saatlik ömrünü tamamlamış kelebekler gibi ,
Ellerinde can vermek isteyen ellerimin titreyişini .
Aşk !
Verimli hasretler şehri,
Nadasa bırak kuzey rüzgarlarında ,
Sahipsiz kalan savurgan inançlarımızı,
Aldanmışlıklarımızı.
Aşk !
Ey mübarek çılgınlık.
Kutsal yaralanış .
Yolumuzu ay ışığıyla ışıt.
Bir daha karanlıkta koyma bizi...
30/9/2008 | Kategori:
Siirlerim
|
Yorum Yapanlar (11) |
Sende Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Yazı | : | Sonraki Yazı
